Karel Ditters z Dittersdorfu
(1739–1799)
Kompozytor, który żył i tworzył w Javorníku.
Od 1993 roku co roku na przełomie sierpnia i września na Jesenicku
odbywa się międzynarodowy festiwal muzyki Karla Dittersa z
Dittersdorfu.
Jiří Dopita (1968)
Ten rodak z Šumperka i odnoszący sukcesy
hokeista
należał do hokejowej reprezentacji, która na igrzyskach olimpijskich
w Nagano zdobyła złoty medal. W 1998 roku otrzymał honorowe
obywatelstwo miasta Šumperka, którym wyróżniono jego reprezentowanie
miasta i Republiki Czeskiej.
Jan František Hanel
(1751–1820)
Jeden z najwybitniejszych rodaków z regionu. Wspaniały
pedagog,
muzyk i kompozytor. W latach 1781 – 1783 profesor
prestiżowego gimnazjum w dzielnicy Pragi Nové Město. Tu jego
uczniem był Jakub Jan Ryba, późniejszy autor Czeskiej mszy
Wigilijnej. Na stanowisku rektora w miejscowości Stará Voda
był nauczycielem Jana Evangelisty Purkyně. Dla uczczenia jego
pamięci w kościele farnym w miejscowości Moravský Beroun zainstalowano
tablicę pamiątkową.
Moritz Hansel
(1828–1902)
Założyciel dzisiejszej spółki akcyjnej GRANITOL
w miejscowości Moravský Beroun, w 1895 roku to była jego wytwórnia
nieprzemakalnych płócien. Kilkakrotnie był burmistrzem, w
1885 był członkiem Powiatowej izby rzemieślniczej w Ołomuńcu.
Adolf Kašpar (1877–1934)


Znany
malarz i grafik pochodzi z Bludova
na Šumpersku. Jego ilustracje można podziwiać na przykład
w książce Babička Boženy Němcovej lub w dziełach Aloisa Jiráska
– Filosofská historie, F. L. Věk i w wielu innych. Chociaż
na stałe osiadł w Pradze, każde lato spędzał w miejscowości
Loštice, gdzie wybudował własny dom z atelierem, w którym
dziś stoi jego pomnik.
Bracia Klein
Przedsiębiorcy,
którzy w 2 połowie XIX wieku mieszkali na zamku w miejscowości
Loučná nad Desnou. Tym właścicielom huty żelaza udało się
w regionie šumperskim wybudować trasę kolejową łączącą Kouty
nad Desnou z miastem Zábřeh i z całym regionem.
Vincenc Priessnitz (1799–1851)
Wynalazca wodolecznictwa i założyciel Sanatorium
leczniczego Priessnitza (1822) w Jeseníku. O jego metodzie
leczenia napisano ponad czterysta książek w wielu językach,
budowano mu pomniki, według wzoru Priessnitza wybudowano dziesiątki
sanatoriów wodolecznictwa w całej Europie. Potocznie nazywano
go „wodnym doktorem“, w literaturze „Kolumbem lekarskim“.
Do ówczesnego sanatorium Gräfenberk jeździło wiele znanych
osobistości.
Franz Schubert (1797–1828)
Kompozytor, którego rodzice pochodzili z
Moraw i Śląska. Fakt ten był impulsem do założenia międzynarodowego
konkursu duetów fortepianowych niosącego imię Schuberta, który
odbywa się w Jeseníku. Odbyło się już dziesięć roczników,
pierwszy w 1978 roku.
Leo Slezak (1873-1946)


Znany w
świecie śpiewak opery wiedeńskiej
początku XX wieku, pochodzi z Šumperka.
Jindřich Štreit (1946)
Współczesny czołowy czeski
fotograf, którego
dzieło jest uznawane i cenione w świecie. Brał udział w ponad
450 wystawach, wydał 20 fotograficznych publikacji i wiele
katalogów. Jego fotografie znajdują się w najbardziej znanych
zbiorach światowych.
Aleš Valenta (1973)
Narciarz
akrobatyczny, w 2002 roku zdobył na olimpiadzie zimowej
w Salt Lake City złoty medal za potrójne salto z pięcioma
obrotami. W miejscowości Štíty na Šumpersku wybudował Acrobat
Park – areał sportów adrenalinowych, w którym można spróbować
skoków akrobatycznych lub przyjechać popatrzeć na jedną z
organizowanych imprez.
Miroslav Verner (1941)
Słynny
egiptolog, który wyrastał i przebywał
w miejscowości Štíty na Šumpersku.
Lea Vivot (1950)
Znana
rzeźbiarka, która urodziła się w Šumperku.
Obecnie mieszka na przemian w Meksyku i Kanadzie, ale do Šumperka
często powraca. Jej dzieła można podziwiać w zbiorach tutejszego
Muzeum krajoznawczego oraz na šumperskich ulicach i rynkach.
Obok ratusza jest „ławka wiadomości“ lub rzeźba „Matka z dzieckiem“.
Na Głównej ulicy można zatrzymać się przy kompozycji „Radość
z deszczu“, która szczególnie w parne lato stwarza przyjemną
orzeźwiającą atmosferę.
Jan Eskymo Welzl (1868–1948)

Miejscem
urodzenia tego
polarnego łowcy, awanturnika, podróżnika
i poszukiwacza przygód jest miasto Zábřeh. Po wielu
podróżach zakotwiczył na Wyspach Nowosybirskich, gdzie przeżył
trzydzieści lat. Kiedy w 1924 roku rozbił się ze swoim statkiem
handlowym przy brzegach Ameryki Północnej, posłano go z powrotem
do Europy. W 1928 roku powrócił do ojczyzny i od razu stał
się bardzo popularną postacią – wykładał, mówił w radiu, na
podstawie jego opowiadań wydano kilka książek. W 1929 roku
odjechał do kanadyjskiego Dawsonu na granicy z Alaską, gdzie
w 1948 roku zmarł i jest pochowany na tamtejszym cmentarzu
poszukiwaczy złota.
http://www.welzl.cz